Polska PolskaNowy negatyw FUJIFILM ETERNA Vivid 160 spotkał się z niezwykle pozytywnym przyjęciem użytkowników. Operatorzy obrazu korzystający z materiałów Fujifilm chętnie sięgają po ten materiał, by uzyskać zróżnicowane przedstawienie fotografowanego świata, zaś inni przekonują się do właściwości negatywu Fujifilm i po przetestowaniu tej unikalnej emulsji wracają do niej, by uzyskać jedyne w swoim rodzaju bogate i śmiałe odwzorowanie rzeczywistości, jakiego nie zapewni żaden inny oferowany obecnie negatyw.
Firma FUJIFILM wprowadziła drugi o takich samych właściwościach tj. wysokim nasyceniu kolorów i wysokim kontraście negatyw o czułości 500. Firma FUJIFILM zaprosiła trzech znanych i cenionych operatorów obrazu — Dion’a Beebe ASC, ACS, Kramer’a Morgenthau ASC oraz Phedon ‘a Papamichael ASC — aby przetestowali tę nową emulsję. Wyniki były niezwykle pozytywne.
Operatorzy otrzymali wolną rękę stworzenia swojego indywidualnego spojrzenia w trudnych warunkach, stanowiących wyzwanie przy realizacji zdjęć. Poszczególne ujęcia zostały tak skomponowane , aby zaprezentować możliwości łączenia filmu ETERNA Vivid 500 z siostrzaną wersją ETERNA Vivid 160.
Dion Beebe ASC, ACS, wyjaśniając swoje podejście mówi, że postanowił zbadać zdolność nowego negatywu w pracy w głębokich cieniach i jasnych partiach obrazu. W przypadku realizowanych w krajobrazie nocnego miasta ujęć plenerowych samochodu oraz jego świateł skierowanych w stronę kamery imitował on sodowe oświetlenie wykorzystując duże jednostki oświetleniowe oraz filtry Rosco co pomogło mu uwypuklić efekt ulicy. Nie używał światła wypełniającego, stosował światło kluczowe i efektowe. Po obejrzeniu finalnych rezultatów, stwierdza iż, „.. materiał bardzo dobrze przenosi szczegóły w cieniach z jednoczesnym głębokim oddaniem czerni. Także w światłach ETERNA Vivid 500 pracuje bardzo dobrze. Jestem bardzo zadowolony z tego jak negatyw Vivid 500 poradził sobie z odwzorowaniem jasnych partii i głębokich cieni.”
Phedon Papamichael ASC, wybrał ekstremalne warunki scen nocnych oświetlonych jedynie płomieniami ognia oraz bardzo jasne słoneczne ujęcia plenerowe, by w ten sposób wypróbować graniczne możliwości materiału Vivid 500. W przeciwieństwie do stylu Beebe określanego jako “modern noir”, Phadon Papamichael zabrał swoja ekipę w „krainę słońca” na dno suchego jeziora rozciągającego się po środku pustyni Mojave “…byłem zainteresowany zbadaniem jak nowy materiał filmowy radzi sobie z szerokimi przestrzeniami jednolitych barw, jak bezkres piasku czy nieba, by w ten sposób lepiej zrozumieć uziarnienie tego filmu.” Papamichael nakręcił trzy sekwencje; plener w ciągu dnia z wykorzystaniem filmu Vivid 160, plener o zmierzchu na materiale Vivid 500 - w tym przypadku oświetlenie stanowiło jedynie niebo i zachodzące słońce oraz duże obozowe ognisko - oraz nocny plener, w świetle obozowego ogniska z wykorzystaniem tylko jednej lampy podświetlającej dym.
Omawiając uzyskane finalne rezultaty stwierdza on, że materiał światłoczuły Vivid zapewnia “bardzo naturalne odcienie skóry i niezależnie od nieznacznie wyższego nasycenia i kontrastu jakość czerni była wspaniała, bardzo jednorodna o niezwykle małym ziarnie; a szczególnie odnosi się to filmu o czułości 500. Charakteryzuje się on bardzo bogatym ogólnym odwzorowaniem kolorystyki, bogatym a zarazem naturalnym.”
Kramer Morgenthau ASC, prowadził swoje testy jeszcze w innym kierunku. Zainspirowane fotograficznymi pracami Melanie Pullen zaprezentowanymi w książce High Fashion Crime Scenes, ujęcia Morgenthau śledzą poczynania kilku detektywów w stylizowanej scenerii kryminału. Jedna ze scen rozgrywania się w piwnicy oświetlonej częściowo światłem błyskowym oraz kołyszącymi się żarówkami. “Odwzorowanie kolorów było naprawdę pełne,” mówi Morganthau, dodając, że uzyskał “ zdrową, piękną tonację skóry. Jedną z rzeczy, która szczególnie podoba mi się w tej taśmie filmowej jest szlachetny sposób rozwijania się jasnych partii obrazu w prześwietlonych scenach.”
Wszyscy filmowcy przyznali, że zdecydowanie zastosowaliby ponownie materiał Vivid, zaś Morgenthau podkreśla dodatkowo, “Nie wahałbym się wybrać go w całym szeregu różnorodnych projektów, zawłaszcza tam gdzie poszukuje się wyrazistego, intensywnego przedstawienia tematu.” Beebe oraz Papamichael potwierdzają opinię Morgenthau dodając, Beebe : “Jestem przekonany, że jest to fascynujący materiał odpowiadający mojemu podejściu do filmowania.” zaś Papamichael nadmienia “Z niecierpliwością czekam, kiedy będę mógł z niego korzystać!”.
Morgenthau dodaje „Myślę, że to bardzo dobrze, iż Fujifilm wprowadziło do oferty teraz tego rodzaju materiał filmowy, gdyż zmierza on w zupełnie innym kierunku niż inne oferowane obecnie materiały światłoczułe. Można powiedzieć, że negatywy Vivid 160 oraz Vivid 500 mają wspaniałe odwzorowanie scen już niejako same z siebie. Jeśli operator obrazu rzeczywiście wie co chce osiągnąć i sięgnie po materiał Fujifilm oraz wszystko inne zostanie równie dobrze dograne, to obydwa materiały Vivid stanowią bardzo dobry wybór.”
Informacje o operatorach obrazu
„Interesowało mnie wypróbowanie materiału, który należycie odwzorowywałby szeroki zakres jednolitych kolorów piasku i nieba, aby w ten sposób dowiedzieć się jak w takich przypadkach zachowuje się ziarno”.
Phedon Papamichael otrzymał nagrodę Best Cinematography Award w 1990 roku na festiwalu Cork Film Festival za zdjęcia do filmu Spud, jak również nagrodę Best Cinematography Award na Festiwalu filmowym w Awinionie w 2000 roku za zdjęcia do filmu 27 Missing Kisses. Jego praca dla produkcji telewizyjnych: pilot White Dwarf (Biały karzeł) oraz doceniany przez krytykę mini-serial, Wild Palms (Dzikie palmy), który otrzymał nominację do nagrody Amerykańskiego Stowarzyszenia filmowców (American Society of Cinematographers /ASC/). Jego ostatnie prace obejmują między innymi takie obrazy jak The Pursuit of Happyness (2006), 3:10 Yuma (2007), oraz W. (2008).
Obejrzyj sceny nakręcone przez Phedon’a Papamichael’a ASC
„Nie wahałbym się wybrać go dla całego szeregu różnorodnych projektów, zawłaszcza tam gdzie poszukuje się wyrazistego, intensywnego przedstawienia tematu.” Kramer Morgenthau był nominowany do nagród Emmy® oraz ASC Outstanding Achievement Award w 2005 roku za film telewizyjny The Five People You Meet in Heaven (Pięciu ludzi, których spotykasz w niebie). Zyskał również wiele pochlebnych recenzji za swoje prace telewizyjne i kinowe, jak choćby obrazy Feast of Love (2007), The Express (2008). Out Here in the Fields, film otwierający serię Life on Mars, był nominowany do nagrody ASC w 2009 roku.
Obejrzyj sceny nakręcone przez Kramer’a Morgenthau ASC
„Z ciemnych partii obrazu wyłania się odpowiednia ilość szczegółów a jednocześnie mogę uzyskiwać prawdziwie głęboką czerń. Zastosowany negatyw poradził sobie z tymi ekstremalnymi warunkami oświetleniowymi”
Dion Beebe zdobył nominację do OSCARA® za Chicago w 2003 roku. W kolejnych latach Beebe otrzymał swoją drugą nagrodę Golden Tripod Award od Australijskiego Stowarzyszenia Filmowców za film In the Cut. Razem z Paulem Cameronem zdobył nominację do nagrody Outstanding Achievement Award przyznawanej przez Amerykańskie Stowarzyszenie Filmowe (American Society of Cinematographers); w 2005 roku otrzymał nagrodę Best Cinematography od Brytyjskiej Akademii Sztuki Filmowej i Telewizyjnej (British Academy of Film and Television Arts -(BAFTA) za obraz Collateral. Został uhonorowany OSCAREM® oraz nagrodą BAFTA Best Cinematography film Wspomnienia gejszy (Memoirs of a Geisha) w 2006 roku.
Obejrzyj sceny nakręcone przez Dion’a Beebe ACS, ASC
Data publikacji: 2010-06-16
Poinformuj o tej wiadomości innych użytkowników:
